Denken is lopen

Mijn wandeltocht naar Santiago de Compostella in 2015 heeft mijn levensgezellin en echtgenote, Irma, geïnspireerd. En zo voorzichtig aan wordt denken doen, doenken. Plannen gesmeed, voorbereidingen getroffen en beenspieren getraind.

Irma en ik hebben het plan opgevat om samen met onze herdershond Denzel de Camino del Norte te gaan bewandelen, mits Irma haar lichamelijke conditie dit toelaat. Of dit nog in 2016 gaat plaatsvinden of in 2017, of helemaal niet, dat is iets wat we aan het uitzoeken zijn. Wel wordt er getraind, voorzichtig gesproken over voorbereidingen die getroffen moeten worden, materiaal dat aangeschaft moet worden, wie moet er voor Kyra (onze 10 jaar oude herdershond die niet mee kan) zorgen, hoe reizen we naar Irún, hoe overnachten we etc. etc.

img_2532De Camino del Norte loopt via de spaanse noordkust van Irún naar Santiago de Compostella. Halverwege, vlak voor Oviedo, heb je de keus om de Camino del Norte te vervolgen of de iets zuidelijker gelegen Camino Primitivo. Wij willen de camino in twee etappes (jaren) lopen, starten in Irun en proberen in de eerste etappe tot Oviedo te komen.

Voor onze gezamenlijke voorbereidingen hebben een nieuwe website gemaakt, tweeencaminodelnorte.wordpress.com. We zouden het heel leuk vinden je daar te treffen, of onderweg op onze trainingstochten.

 

Advertenties

Geframed

Irma heeft van mijn Credentials (pelgrimspaspoorten met stempels van kerken, kloosters, overnachtingsplekken etc.) en de Compostella’s van Santiago en Fisterra een mooie collage gemaakt en ingelijst. De collage heeft een mooie plek gekregen in de hal.

 

Dag 31. Reims – Villers-Marmery (25 km)

Vannacht met 4 man op een kamer geslapen in het hostel in Reims. Michael, een Brit die onderweg is van Canterbury naar Rome. Ben, een Amerikaanse jongen die in 2 maanden Europa doet. En Gerard, een Nederlandse student die onderweg is naar Vezelay. Michael is onderwijzer en heeft ieder jaar 2 maanden vrij. Vorig jaar heeft hij van Canterbury naar SdC gelopen. Hij loopt daarbij dagtochten van zo’n 45 tot 50 km, anders redt hij het niet. Nu ook naar Rome heeft hij maar 4 dagen speling, uiterlijk 8 september moet hij weer aan het werk. Gerard is zoekende naar de juiste studie, hij wil wel de kunstacademie doen, maar vraagt zich af of daar wel een economisch perspectief inzit. Ik geef hem het advies om niet zozeer de inhoud van de studie centraal te stellen, maar meer te focussen op de vaardigheden die je leert tijdens de studie, met name de vaardigheid om te leren. Heel veel mensen maken toch weer andere keuzes na hun studie, als je een goede gereedschapskist met vaardigen hebt opgebouwd, dan is er altijd een plek voor je, de inhoud kun je altijd bijleren. Hoop dat hij er wat aan heeft.

Na het ontbijt loop ik terug naar de Cathedraal om een stempel op mijn pelgrimspaspoort te scoren. Ik heb mazzel, de stand achter in de cathedraal gaat net open. Daarna door naar de Intersport voor een nieuwe waterzak, een 2l Camelbak is het geworden. En zoals altijd zitten er weer voor- en nadelen op ten opzichte van de Osprey waterzak die ik had. Voordeel, je kunt de slang losklikken van de zak. Bij hervullen hoef je nu niet meer de slang door de opening van de rugzak te wurmen. Nadeel, de zak heeft geen thermisch isolerende laag ter afscherming van je lichaamswarmte. You win Some, You lose Some.

Om vanaf de intersport, die gevestigd is op een immens groot commercieel centrum, terug te komen op de route is een hele uitdaging. Hierbij heb ik volgens mij een paar illegale handelingen verricht door op taluds van snelwegen e.d. te lopen, maar uiteindelijk de route teruggevonden. Daarna weer vertrouwd langs het kanaal. Gisteren had ik mezelf de tijd er niet voor gegund, maar vandaag is het zo warm dat ik zonder pardon in het water gesprongen ben. Erg verfrissend.

Daarna in Sillery boodschappen gedaan bij de Intermarche, en onder de brug waar het lekker koel was de soep warmgemaakt met een lekkere salade erbij. En ik durf het bijna niet te zeggen, een heel Veniette ijsboomstammetje. Maar wel lekker.

Daarna verlaat de route het kanaal. Over de snelweg Reims – Metz, en over de TGV spoorlijn, wat gaan die dingen hard zeg. Dan linksaf de wijnboomgaarden in, zover het oog reikt. De Champagne streek. In het dorpje Verzenay zie ik al de eerste wijnhuizen, kapitale boerenhoeven. Het is bloedheet en ik ben blij dat net voor Verzenay de route de bossen induikt. Bij de pompiers vraag ik om water, dat moeten die spuitgasten toch wel hebben zou je zeggen, spontaan geven ze me een nieuwe fles.

Volgens mijn informatie zou je in Verzy in een oude militaire school kunnen overnachten, je kon je hiervoor melden bij het gemeentehuis of de parochie. Bij het gemeentehuis wisten ze van niks, en om van me af te zijn verwezen ze me naar een hotel waar een kamer 55 euro kost. Dat is ver boven mijn budget, dus daar begin ik niet aan. Bij de parochie is niemand thuis. Besluit maar door te lopen naar het volgende dorp, Villers-Marmery. Ik besluit hier maar te gaan wildkamperen op een informatiepunt net buiten het dorp.

Wildkamperen op Infopleintje net buiten het dorp Villers-Marmery
Logies: € 0

 

12

Nog 12 weken te gaan. Afgelopen week stond in het teken van twijfel en onzekerheid. Mijn lieve Irma kreeg afgelopen dinsdag een tia en moest in het ziekenhuis opgenomen worden. Vanaf meet af aan bleek uit de symptomen dat er meer aan de hand was. Gisteren bleek dat naast een tia, die gelukkig lichte schade heeft aangericht, Irma ook leidt aan de ziekte van Meniere.

Wat dit gaat beteken voor mijn voorgenomen tocht naar Santiago de Compostella is nu nog niet duidelijk. Of Irma dusdanig gaat herstellen dat ze zich zelf kan redden moet de komende tijd uitwijzen. Ook is de kans op herhaling aanwezig natuurlijk. Het kan er toe leiden dat ik mijn plannen moet opschuiven of zelfs volledig moet annuleren.

Deze week was dan ook heel chaotisch, en 45 uur werken, het huishouden, op ziekenbezoek, de honden en dan ook nog trainen. Dit betekende bijvoorbeeld dat ik afgelopen donderdag pas om 23:15 thuis was van mijn 10km trainingsloop, nu ik dit opschrijf denk ik, ben ik wel goed wijs geweest. Van de andere kant geeft de training ook wel weer rust in mijn hoofd.

Zo was ook afgelopen Zondag heel dubbel. Terwijl ik met de auto onderweg was naar Den Oever voor mijn 25 km trainingsloop dacht ik nog, doe ik hier verstandig aan. Wat als Irma weer een aanval krijgt, redt Ryan zich dan ? Ben ik op tijd terug ? Maar wat een prachtige route. Eerst over een oude slaper, later langs de dijk van het amstelmeer en de Waddenzee, ik kreeg al helemaal de wandelkoorts. En daarbij was het ook nog prachtig weer. De 25km met 12 kilo bepakking was geen enkel probleem. De schoenen zitten goed, de rugzak draagt gemakkelijk, wat wil een mens nog meer.

Deze week ook benut om een groot deel van mijn materiaal op te bergen in de rugzak, en te inventariseren welke kleine spulletjes ik nog moet halen. Qua kampeerspullen zit nu alles in de tas, hiermee zit ik op zo'n 12 kg inclusief rugzak, tent en twee liter water. Nog niet in de tas zit de kleding, navigatiespullen, spullen voor persoonlijk hygiene, medicijnen en voeding voor de eerste paar dagen.

Zorgwekkend is wel dat ik op papier de 16kg nader. Mijn voornemen is om maximaal 15kg mee te nemen. Hoop dat in de praktijk de rugzak iets lichter is dan op papier. Anders zal ik toch keuzes moeten maken. Zo twijfel ik over het meenemen van de iPad, met lader toch goed voor zo'n 600 gram. Maar de routeboekjes en kaarten raadplegen op een smartphone, of je blog bijwerken is ook weer geen sinecure.

Twijfel en onzekerheid.

Hoop dat de komende week wat stabieler wordt en dat het weer helemaal goed komt met Irma.